Title

Click here to edit subtitle

Standardni plesovi

Od 1929. godine u kategoriji standardnih plesova plesao se Engleski valcer, Tango, Slowfox, Quickstep i Blues. Glavna karakteristika ovih plesova je bilo prirodno i dinamično kretanje. Iste godine engleski stil su preuzeli Francuzi, Nemci, Skandinavci, Nizozemci i Belgijci, a za sirenje tog stila pobrinuo se Alex Moore. Razdvajanje amaterskih i profesionalnih takmičenja zapoceto je 30-ih godina XX veka. Koraci su već tada bili opisani u stručnim knjigama. Presudni dogadjaj, bio je primanje Bečkog valcera u standardne plesove, kojeg je koreografirao nemački plesni učitelj Paul Krebs. Od 1954. godine odredjen je tempo svih plesova. Danas se u programu standardnih plesova plee: Engelski valcer, Tango, Bečki valcer, Slowfox i Quickstep.





Engleski Valcer

Valcer, ples rođen u predgrađu Beča i u Alpskom predelu Austrije. Još u XVII veku, valcere su svirali u dvoranama Habzburškog dvora, a okretne igre su plesali seljaci u Austriji i Bavariji čak i pre tog vremena.Sam ples vodi poreklo od plesa zvanog Boston, koji je kod nas bio poznat po imenu francuski valcer. Da bi se Boston dobro plesao, bio je potreban izuzetan sluh i plesno umeće, tako a su samo dobri plesači uspevali dočarati lepotu ovog plesa. Iz tog razloga se nije masovno rasprostranio. 1929.-te je ovaj ples zamenjen za spori engleski valcer, koji je temeljen na pravilnoj formi i strogom ritmu. Međutim lako ga je savladati zahvaljujući njegovim ritmičnim pokretima koji se plešu uz sentimentalnu muziku. Zahvaljujući svemu tome Engleski Valcer je zadobio titulu najharmoničnijeg plesa. 

Muzika: nežna, harmonična i pitoma, koja poput viska naglašava svaki prvi udarac.


Bečki Valcer

Muzika Bečkog valcera je elegantna, grandiozna i puna strasti. Sam ples vodi poreklo iz XII veka, od davnih davnih, starih, austrijskih narodnih igara, kada je bio poznat po imenu “Koppaldei”. Nekoliko vekova parovi su ga plesali vrteći se u krug oko iste tačke, držeći pritom jedni druge veoma blisko.

Njegova melodična muzika je brzo osvojila srca svih generacija, i valcer je pored balova, zadobio svoje mesto i na pozornicama. Broj obožavaoca je još više porastao kada ga je i Bečka opera predstavila. 1782-ge godine, Goethe je izdao svoju knjigu pod nazivom “Nekoliko reči o valceru”. Umesto da ga plešu na seoskim imanjima i tavernama, počeli su ga plesati u impozantnim dvoranama Beča. Skakutanje i udaranje je pretvoreno u glatke kližuće pokrete kroz prostrane, uglačane podijume.Valcer je prošao kroz razne faze razvoja, dok je današnja verzija mešavina Bostona i raznih kasnijih varijanti valcera. Učitelj na Austrijskom dvoru, Karl von Mirkowitsch ga je uvrstio među takmičarke plesove. Zahvaljujući njemu je 1951.-te godine priznat kao standardni ples.


Tango

O tačnom izvoru tog plesa se još uvijek raspravlja. Pretpostavlja se da vuče korene iz Španije ili Maroka. I značenje samog imena je nejasno. Pretpostavlja se da znači bubanj, grupni ples crnaca, zabavu ili ples u paru. Prema nekim teorijama, ime je posuđeno iz afro-kubanske riječi „tangana“ ili „tambor“. Na Kubi i u Brazilu se izraz pojavio početkom 19. veka, a označavao je solo ples kojeg su izvodile žene. Tek kasnije se počeo izvoditi u paru. Rodno mjesto pravoga tanga je na zapadnoj obali La Plate, u Buenos Airesu, i zato tango imenujemo „Argentinski tango“. Priča tanga započinje s argentinskim gaučosima koji su odlazili u pune noćne klubove i molili lokalne djevojke za ples. Budući da se nisu tuširali, djevojke su kružile oko njih zabacujući glave unazad. Kako su gaučosi stalno jahali, pri čemu su kolena u savijenom položaju, taj položaj nogu su preneli i na ples. U argentinskom tangu se pokazuju suprotnosti muško-žensko, čvrsto-mekano, grubo-sentimentalno, a najčešće ga prati muzika violine, gitare, flaute i klavira. Zbog svog erotičnog karaktera je bio godinama zabranjen. Tango je počeo osvajati Evropu 1907. g., a prvi ga je preuzeo Pariz. U Americi ga je populizovao Rudolf Valentino. Englezi su 20-tih g. 20. veka argentinski tango pretvorili u standardni ples, čije su karakteristike trzaji (prvenstveno glavom), strastveni progresivni pokreti, nagla zakašnjenja i strogo odvajanje figura, nema dizanja i spuštanja. Evropski tango zahtijeva strogo podudaranje s ritmom. Fraziranje je vrlo bitno. Izvodi se u 2/4 taktu, a naglasak je na prvom i trećem udarcu.


Foxtrot

Ples Foxtrot potiče iz starog plesa “Onestep”-a i “Rag”-a. Onestep je stigao u Evropu iz Amerike 1910.-te godine, i brzo je postao poularan zahvaljujući svojim jednostavnim pokretima. Čak se sa svojom popularnošću mogao takmičiti sa Tangom, a istsnuo je i Valcer. Za Rag je karakterističan korak koji se igra sa savijenim kolenima.

Foxtrot nastaje u leto 1914.-te, kada je Vaudevillian Harry Fox, kao deo svoje tačke, izvodio „trotting steps to ragtime music“, i tako su ljudi njegov ples nazvali "Fox's Trot".

Ubrzo je i svetska plesna elita je pokušavala da savlada neobičan stil kretanja, kada je veoma talentovan amerikanac G.K. Anderson došao u London, i zajedno sa legendarnom Žozefin Bradli osvojio mnoga takmičenja. Postavljena je osnova za stil koji danas znamo kao Foxtrot. Foxtrot predstavlja najznačajniji razvoj u standardnim plesovima. Kombinacija brzih i sporih koraka dozvoljava više fleksibilnosti, i pruža značajno veće plesno zadovoljstvo, nego korak ili dvokorak, koji se ranije plesao. Postoji mnogo više varijanti Foxtrot-a nego bilo kog drugog plesa, i na neki način predstavlja ples koji se najteže uči. Muzika: lagana, suzdržana, melodična, pravilna. Eleganciju ovog plesa naglašava saksofon, klarinet ili violina.


Quickstep

Iako muzika za Quickstep zvuči kao brzi Foxtrot, Quickstep se smatra kao spoj između Valcera i Čarlstona. Ples sadrži lagane visoke pokrete stopala kao u Čarlstonu, kao i "lebdenje kroz prostor" karakteristično za Valcer.

Mi učimo društveni Quickstep i Foxtrot zajedno usled sličnosti muzike, a na društvenom nivou mnogi ljudi plešu Quickstep kao brzi Foxtrot. Quickstep je standardni takmičarski ples.

Muzika: izuzetno brza, vesela, virovita, virtuozna. Karakteristični instrumenti su truba i saksofon.


-2:19